Ossenbloedrood
De klassieke kleur van luiken
Een diepe, historische roodtint die historisch geassocieerd wordt met het gebruik van ossenbloed als bindmiddel voor houtbescherming en tegenwoordig wordt bereikt met ijzeroxidepigmenten.
Herkomst van de naam
De naam is verwarrend en stamt deels uit de alchemie, waar het pigment 'dodekop' of 'caput mortuum' werd genoemd vanwege de kleur die deed denken aan gestold bloed. Daarnaast is er een historische traditie waarbij echt runderbloed werd gebruikt als bindmiddel voor houtwerk, omdat de eiwitten en bloedplaatjes een beschermende laag vormden.
Geschiedenis
Deze kleur werd op grote schaal toegepast op boerderijen en houten constructies. Het was een functionele keuze: het mengsel beschermde het hout tegen weersinvloeden. Hoewel het gebruik van echt bloed inmiddels is vervangen door moderne pigmenten op basis van ijzeroxiden, blijft de kleur een authentiek kenmerk van historisch Nederlands erfgoed.
In de natuur
De kleur is een diepe, aardse roodtint die doet denken aan de kleur van ijzerhoudende aarde of gedroogd organisch materiaal.
Cultureel & artistiek gebruik
Ossenbloedrood staat symbool voor het boerenleven en de ambachtelijke tradities van het Nederlandse platteland. Het wordt gewaardeerd om zijn sobere, historische uitstraling die past bij monumentale restauraties.
Verbinding met Nederland
De kleur is veelvuldig terug te vinden op de deuren, kozijnen en luiken van historische woonboerderijen en monumentale gebouwen in Nederland.
Kunst & Design
De kleur is opgenomen in de Monumentenwaaier, een referentie voor historisch kleurgebruik in de Nederlandse architectuur.
Wist je dat?
Ossenbloed werd in het verleden soms als bindmiddel gebruikt om houtwerk te beschermen.
Ossenbloedrood is een kleur die tegenwoordig wordt verkregen met ijzeroxidepigmenten, ook wel dodekop of caput mortuum genoemd.
De kleur is een authentiek kenmerk van veel historische Nederlandse woonboerderijen en monumentale gebouwen.
Kleurstudie. Hier komt later fotografie of kunstwerk.