De volledige kleurenset
204 kleuren, elk met een eigen Nederlands verhaal. Tik op een kaart om hem in de cirkel te ontdekken.
Het felste rood van de Nederlandse kunst, begrensd door zwarte lijnen. Simpel? Probeer het maar eens.
Nederland heeft weinig steen, maar wel klei. En dus bakten we ons land zelf.
Geen vlag, geen wapen, en toch de kleur waar heel Nederland in verandert zodra er een koning jarig is of een bal rolt.
De kleur van warme stroop, van oud hout en van een kop koffie op de rand van je mok.
Van Gogh begon donker en aards in Brabant. Het oker bleef, maar werd steeds feller.
Het wit van kerkinterieurs, kozijnen en De Stijl. Niet leeg, maar gevuld met Hollands licht.
Gouda, Edam, Leerdammer. Geel, rond en wereldberoemd, en al eeuwen op de markt gewogen.
De glans van een tijd waarin een klein land de wereld handel, kunst en wetenschap leerde.
Strakke sloten, eindeloos gras, koeien als stipjes. Het groen van land dat ooit water was.
Groene gevels, witte lijsten: een streek die zichzelf letterlijk in de verf zette.
Bijna zwart, maar net niet. Het groen van voordeuren, luiken en bruggen langs de grachtengordel.
Geen tropisch blauw maar een zee met karakter. Het water dat Nederland vormde én bedreigde.
Helder, wijd en zilverachtig: het beroemde Zeeuwse licht, weerkaatst door zee en lucht.
Een eigen taal, een eigen vlag en heel veel water. Friesland kleurt zichzelf blauw.
Iedereen kijkt naar het blauw. Maar zonder dit koele wit bestond Delfts blauw niet.
Het blauw van De Stijl, van Rietvelds rood-blauwe stoel tot het huis dat een schilderij werd.
Het blauw dat de hele wereld kent als ‘Dutch’ begon als een slimme imitatie van peperduur porselein uit China.
Het blauw van de nacht op volle zee, toen sterren de enige kaart waren.
Een paar weken per jaar, eind zomer, kleurt het hart van Nederland paars.
In het voorjaar liggen de velden er als een geweven tapijt bij: roze, paars, wit en een geur die je van ver ruikt.
Niet Nederlands van oorsprong, wel door ons beroemd gemaakt. En ooit duurder dan een grachtenpand.
Bovenaan de driekleur, maar ooit tweede keus. Het verhaal van een kleur die het won omdat hij niet verbleekte.
Nergens nemen wolken zoveel ruimte in als op Hollandse schilderijen. Grijs, maar nooit saai.
Sober? Juist niet. Diepzwarte stof was peperduur en liet zien wie er echt geld had.
Kleurland ook voor thuis