Meekraprood

De naam komt van de meekrapplant (Rubia tinctorum). De wortels van deze plant bevatten alizarine, de stof die verantwoordelijk is voor de beroemde rode kleurstof. De naam 'meekrap' is een oude Nederlandse term voor de plant die al sinds de middeleeuwen voor textielverven werd gebruikt.

Meekrap was tot de 19e eeuw een cruciaal exportproduct voor Nederland, met name in de Zeeuwse kleigronden. In 1868 werd echter de synthetische alizarine uitgevonden, wat leidde tot de snelle ineenstorting van de meekrapteelt in Nederland.

Wortels van de plant zijn de plek waar deze kleur zich schuilhoudt, in plaats van in het bovengrondse gewas. Na een bewerkingsproces van drogen en malen komt de karakteristieke dieprode kleur vrij die gebruikt werd voor het verven van wol en linnen.

Meekraprood is diep geworteld in de Nederlandse klederdracht en textielgeschiedenis. Het staat symbool voor de welvaart van de Nederlandse landbouw en de vroege industriële textielnijverheid.

Zeeland kende een dominante economie door de meekrapteelt, een geschiedenis die onverbrekelijk met deze kleur is verbonden. Ook in historische klederdrachten uit Marken en Volendam is de kleur prominent aanwezig.

Rijksmuseumstukken bevatten talloze historische textielobjecten die deze kleur in zich dragen. Hedendaagse ontwerpers gebruiken de kleur vaak als eerbetoon aan het Nederlandse ambachtelijke erfgoed.