Herkomst van de naam
Berlijns blauw, ook wel Pruisisch blauw genoemd, ontleent zijn naam aan de stad Berlijn waar het pigment rond 1704 voor het eerst werd gesynthetiseerd door de Duitse kleurmaker Johann Jacob Diesbach.
Geschiedenis
Het pigment werd in 1704 bij toeval ontdekt. Het was het eerste moderne synthetische pigment, wat een revolutie teweegbracht in de schilderkunst omdat het goedkoper en stabieler was dan het kostbare ultramarijn uit lapis lazuli.
In de natuur
Berlijns blauw komt niet als natuurlijk mineraal voor, maar is een chemische verbinding (ijzer(III)hexacyanoferraat(II)). In de natuur zijn er geen directe bronnen van dit specifieke pigment.
Cultureel & artistiek gebruik
Het pigment werd essentieel voor de blauwdruktechniek (cyanotypie) in de 19e eeuw, wat de basis legde voor technische tekeningen en reproducties in de architectuur en techniek.
Verbinding met Nederland
Schilderijen in het Rijksmuseum en Delfts blauw aardewerk uit de 17e en 18e eeuw laten de prominente rol van deze kleur zien.
Kunst & Design
Het pigment werd veelvuldig gebruikt door meesters als Hokusai in zijn 'Gezichten op de berg Fuji' en door impressionisten zoals Vincent van Gogh, bijvoorbeeld in zijn 'Sterrennacht'.
Kleurstudie. Hier komt later fotografie of kunstwerk.